تبليغاتX
ستاره ی سهیل - دادگاه عشق
یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد .... طلب عشق ز هر بی سرو پای نکنیم
 دادگاه عشق

در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود وكيلم دلم و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان . قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ . كنار چوبه ي دار ا ز من خواستند تا اخرين خواسته ام را بگويم و ومن گفتم : به تو بگويند ... دوستت دارم

 

 

|+| نوشته شده توسط نرگس در چهارشنبه هشتم آذر 1385  |
 
 
بالا
border="0" ALT="Google" align="absmiddle">