ستاره ی سهیل -

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد .... طلب عشق ز هر بی سرو پای نکنیم


	باز باران بی ترانه گریه هایم عاشقانه می خورد بر سقف قلبم یاد ایام تو داشتن میزند سیلی به صورت باورت شاید نباشد مرده است قلبم ز دستت فکر آنکه با تو بودم باتو بودم شاد بودم توی دشت آن نگاهت گم شده در خاطراتت \|+\| نوشته شده توسط نرگس در یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386 \|